بابونه : سر خیرات کجاست ؟از گذشته های بسیار دور که آب چشمه خیرات از سمت شرق کازرون بوسیله قنات وارد شهر می شد و مردم برای بردن آب  به این مکان که مظهر قنات بود می آمدند نام  " سر خیرات " بر این مکان ماندگار شد و هر چند پس از انقلاب این میدان به نام مبارک شهیدان شهر " میدان شهدا" نام گرفت

اما هنوز هم که هنوز است بسیاری مردم در گفتار و کلام روزانه خود  نام " سرخیرات " را به کار می گیرند و کسی هم از شنیدن آن تعجب نمی کند.

 

 

سر خیرات قدیم را همه ما خوب یادمان هست . باغی کوچک و مملو از درختان کاج  و سرو و توت که عاشقانه سر در سر یک دیگر و شاخ در شاخ یک دیگر کرده بودند با حصاری از نرده های آهنین دور تا دورش که به رنگ پرچم ایران در آورده بودندش هم چنین دو سه تا حوض و آب نمای مستطیلی که آب انها به یکدیگر سر ریز می شد و فواره ای در میان آنها . این اواخر و پس از انقلاب نیز در ضلع شرقی اش دکه و اتاقکی بنا نموده بودند که متعلق به سپاه بود و حالت یک کتاب فروشی کوچک داشت و کالاهای فرهنگی و مذهبی در آن فروش می رفت.

 

 

 

با سپاس از دوستان وخوانندگان وبلاگ برای ارسال عکس های قدیمی

 

 مدتی نیز در ضلع غربی اش بخشی را به پارکینگ عمومی برای ماشین ها اختضاض داده بودند.  حیف که هر چه در آرشیو خودم ودوستان گشتم عکس واضحی از آن میدان با این فضایی که توصیفش رفت را نیافتم .

 

 

 

زمانه گذشت و گذشت وگذشت تا اینکه سکان شهرداری شهر به دست مهندس جوان ونام آشنای شهر مهندس حمید بادآهنگ افتاد در ازمان شهرداری ایشان بود ( اگر اشتباه نکنم ) که  کل میدان شهدا ی شهر ما یا همان سرخیرات  مثل کف دست صاف شد و این نما و فضا یی که الان  وجود دارد بنا نهاده شد.

 

 

 

مجموعه ای از چند حوض و آب نما و محوطه چمن کاری شده در بین آنها و المانی ( نماد ) به ارتفاع تقریبا 20 متر در گوشه جنوبی آن .نمادی که ظاهرا سه قبضه شمشیر وارونه و در زمین فرو رفته لست که نشان پایان دوران جنگ و آغاز سازندگی است با نواری باریک که از بالا به پائین نام دوازده امام ( ع) بر روی آن نوشته شده  است .

 

در اینکه ویژگی المان یا نماد اصلی ترین میدان یک شهر چه باید باشد و چه ویژگی هایی باید داشته باشد حرف بسیار است ، اما خوب یادم هست در همان سال های ابتدایی ساخت این  نماد همه مردم ومسئولین کلی به به و تعریف و تمجید از ساخت این نماد و شکیل بودن و زیبایی آن می کردند .هر چند این روزها در محافل و مجالس و رسانه ها خبرهایی پیرامون ایراد و اشکال به این نماد گرفته می شود. وخدا می داند شاید در آینده ای نه چندان دور شاهد آن باشیم که بیل های مکانیک پس از دو دهه باز هم به جان سرخیرات  مان بیفتند و شکل وشمایلی جدید به آن ببخشند اما باید دانست که در ساخت المان ونمادی جدید برای اصلی ترین میدان شهر باید متمایزترین وجه هویت تاریخی شهر را در نظر گرفت و اقدام به ساخت چنین نمادی کرد .

 

 

 

بارها نوشته وگفته ام که شهری که قدمت تاریخی نزدیک به 2000 سال داشته و روزگاری پایتخت  زمستانی ساسانیان بوده و بیشترین آثار و نقش برجسته وکتیبه های ساسانی را در خود جای داده حیف است که  در سر تا سر شهرش کوچکترین نشانه ای از این هویت غنی تاریخی به چشم نخورد .

 

شاید ساخت نمادی از پیروزی شاهپور بر سه امپراتور بزرگ روم  بتواند بهترین گزینه برای  چنین میدانی باشد. 

 

محمودرضا پولادی

مرداد 1394

You have no rights to post comments